ความมืดมน

     

 

ฉันไม่รู้ว่าฉันจะคือใครต่อไปในอนาคต แต่ฉันรู้แค่ว่าฉันก็ยังคือฉัน ไม่มีใครมาเปลี่ยนแปลงได้ นอกจากกาลเวลาแค่นั้น แค่นั้นจริงๆ

 ฉันไม่รู้ว่าความสุขของฉันมาจากที่ไหน ไม่รู้ว่าความเงียบมาได้ยังไง ฉันมักจะติดอยู่ในพวังค์ ความมืดมิดในความคิดและความรู้สึก

สิ่งเหล่านี้ไม่เคยออกไปจากหัวฉันเลย และแม้ว่าฉันจะหยุดความมืดมนเหล่านี้ และถ้าฉันหายไปจากโลกนี้โลกก็ยังคงดำเนินการต่อไปไม่หยุด

ฉันไม่รู้ว่าสิ่งที่ฉันคิดคืออะไร คือการเปลี่ยนแปลงหรือความสับสน ความมืดเหล่านั้นฉันพยามมองหาและพยายามแก้ไขมัน

แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าความมืดมิดนั้นมาได้อย่างไร เข้ามาทางไหนของฉันใจของฉัน ไม่มีทางรู้เลยจริงๆ หรือเป็นสิ่งที่เหนือธรรมชาติกำลังเข้ามารบกวนฉันอยู่

ฉันสับสน สับสนมาก ระหว่างความเป็นจริงกับจินตนาการ มันคืออะไร ฉันตื่นอยู่แต่เหมือนฉันหลับใหล ถึงฉันนั่งอยู่บนพื้นโลก

ก็ยังรู้สึกว่าทุกอย่างไม่หยุดอยู่กับที่ ทุกอย่างดำเนินการต่อไป ใช่ ฉันรับรู้และรู้สึกได้ ฉันไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้ว่ามันคืออะไรและมันมาจากไหน

ฉันกำลังตามหาและวิ่งไล่กับมันอยู่ ฉันไล่ไปจนจะหมดแรง อืม... ฉันก็กำลังจะหลับใหลไปชั่วนิรันด์ แต่ไม่ใช่ ฉันจะต้องตามตามมันต่อไป

ฉันไม่รู้เลยว่าตั้วแต่ฉันเกิดมานั้นฉันวิ่งไล่ทุกอย่างหมดแล้ว มีที่ใดบ้างที่จะให้ฉันได้แวะพักบ้าง ฉันเหนื่อ เหนื่อจริงๆ

                                                            นี่แหละคือบล็อกของฉัน และสิ่งที่ฉันอยากจะบอก

 

 

มหาวิทยาลัยศรีปทุม ผู้ใหญ่ใจดี
 

 ช่วยด้วยครับ
นักเรียนที่สร้างบล็อก กรุณาอย่า
คัดลอกข้อมูลจากเว็บอื่นทั้งหมด
ควรนำมาจากหลายๆ เว็บ แล้ววิเคราะห์ สังเคราะห์ และเขียนขึ้นใหม่
หากคัดลอกทั้งหมด จะถูกดำเนินคดี
ตามกฎหมายจากเจ้าของลิขสิทธิ์
มีโทษทั้งจำคุกและปรับในอัตราสูง

ช่วยกันนะครับ 
ไทยกู๊ดวิวจะได้อยู่นานๆ 
ไม่ถูกปิดเสียก่อน

ขอขอบคุณในความร่วมมือครับ

อ่านรายละเอียด

ด่วน...... ขณะนี้
พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 
มีผลบังคับใช้แล้ว 
ขอให้นักเรียนและคุณครูที่ใช้งาน
เว็บ thaigoodview ในการส่งการบ้าน
ระมัดระวังการละเมิดลิขสิทธิ์ด้วย
อ่านรายละเอียดที่นี่ครับ

 

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มี สมาชิก 0 คน และ ผู้เยี่ยมชม 10 คน กำลังออนไลน์